Author Archives: admin

Resekcja – brzmi groźnie

Wszystko o zabiegu ratującym zęby

Bardzo często, gdy bakterie próchnicy zniszczą ząb i dotrą do znajdującej się w jego środku unerwionej i ukrwionej części, trzeba przeprowadzić leczenie kanałowe. Leczenie kanałowe, inaczej nazywane endodontycznym, polega na usunięciu bakterii z wnętrza korzenia zęba oraz wyjałowieniu go.

Współczesna endodoncja posługuje się mikroskopami oraz zaawansowanymi technikami wypełniania kanałów korzeniowych. Zapewnia to bardzo wysoki odsetek wyleczeń. Czasami dochodzi jednak do sytuacji, gdy leczenie kanałowe nie wystarcza i bakterie przenikają poza korzeń zęba. W takich przypadkach przeprowadza się ponowne leczenie z użyciem mikroskopu.

Female patient in dentist office, toothache, root canal problem

Jeśli i ta metoda nie przyniesie oczekiwanego rezultatu, istnieje jeszcze jedna możliwość ratowania zęba. Polega ona na odcięciu zakażonego wierzchołka korzenia i usunięciu zmienionych chorobowo tkanek wokół korzenia. Profesjonalnie nazywamy taki zabieg resekcją wierzchołka korzenia.

W trakcie zabiegu usuwa się sam wierzchołek korzenia, a następnie, aby zmniejszyć ryzyko ponownego pojawienia się bakterii w tym miejscu, „od środka” zamyka się korzeń materiałem, który można porównać do cementu murarskiego. W ten sposób dokonuje się odizolowania środka korzenia od otaczających tkanek.

Dokładny plan postępowania, ustalenie wskazań i przeciwwskazań do zabiegu resekcji wierzchołka zęba jest ustalany zawsze po uprzednim zbadaniu pacjenta. Zabieg przeprowadzany jest w znieczu-leniu miejscowym, takim samym jak w standardowym leczeniu stomatologicznym. Po zabiegu zakłada się szwy, które usuwane są pomiędzy 7 a 10 dniem po zabiegu.

Aby całość leczenia przebiegła pomyślnie i zakończyła się sukcesem bardzo istotne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących zachowania i higieny przed i po zabiegu:

  • około 3 dni przed zabiegiem należy wykonać w gabinecie higienizację (scaling, polerowanie, fluoryzację) – mający na celu zminimalizowanie ilości bakterii w jamie ustnej,
  • 2 dni przed datą zabiegu należy dwa razy dziennie płukać jamę ustną nierozcieńczonym płynem KIN GINGIVAL,
  • co najmniej 2 godziny po zabiegu nie spożywać pokarmów; dopiero po całkowitym ustąpieniu znieczulenia można jeść, najlepiej coś miękkiego, lekkostrawnego i letniego (nie gorącego),
  • co najmniej przez 4 godziny po zabiegu zaleca się stosowanie zimnych okładów w okolicy operowanego miejsca, najlepiej w cyklach: 15 minut schładzania i 5 minut przerwy,
  • w dniu zabiegu oraz przynajmniej przez następne dwa dni nie wolno palić papierosów i spożywać napojów alkoholowych,
  • nie wolno wygrzewać okolicy zabiegowej ani dotykać rany i szwów chirurgicznych,
  • należy utrzymywać wzorową higienę i po każdym posiłku szczotkować miękką szczoteczką wszystkie zęby, omijając ranę pooperacyjną,
  • zaleca się płukanie jamy ustnej nierozcieńczonym płynem KIN GINGIVAL 3 x dziennie oraz po wypłukaniu, nakładanie na ranę żelu PERIO KIN; czynności te wykonujemy do momentu usunięcia szwów,
  • przez 2-3 dni od zabiegu należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego, spać należy z głową uniesioną wyżej (np. 2 poduszki),
  • trzeba zażywać wszystkie leki przepisane przez lekarza.

Mikroskop u stomatologa – czy potrzebny?

Jeszcze do niedawna widok mikroskopu w gabinecie dentystycznym był czymś wyjątkowym. Dlaczego jednak nie użyć tego specjalistycznego i precyzyjnego sprzętu w leczeniu zębów, skoro znalazł już zastosowanie w tak wielu dziedzinach, znacznie ułatwiając pracę? Wszędzie, gdzie zawodzi ludzkie oko, a nam zależy na uzyskaniu precyzji i dokładności, wielokrotnie powiększony obraz daje możliwość zadbania o każdy szczegół.

 IMG_0923c małe1

Tak też jest w stomatologii, a ściślej mówiąc w endodoncji, czyli leczeniu kanałowym zębów. Wyobraźmy sobie, że komora zęba to przestrzeń ok. 3 x 4 mm, a ujścia i średnica kanałów często są dużo mniejsze niż 0,1mm! Powiększenia w mikroskopach stomatologicznych sięgają rzędu kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu razy. Aby prawidłowo przeprowadzić leczenie kanałowe mikroskop jest więc niezastąpiony, gdyż oprócz powiększenia daje odpowiednie oświetlenie pola zabiegowego oraz pozwala na przeprowadzanie zabiegów z najwyższą starannością i precyzją. Takie leczenie pozwala uratować zęby skazane wcześniej na usunięcie. Za pomocą mikros-kopu endodonta może dostrzec kanały dodatkowe i anomalie, które wcześniej skazywały leczenie kanałowe na porażkę.

Samo leczenie kanałowe w skrócie polega na chemo-mechanicznym opracowaniu komory i kanałów, a następnie ich szczelnym wypełnieniu. Chemiczne opracowanie to obfite płukanie systemu kanałowego płynami o właściwościach przeciwbakteryjnych. Aby zwiększyć skuteczność działania płynów stosuje się dodatkowo aktywację ultradźwiękową. Wypełnienie kanałów polega na dokładnym zamknięciu ich przestrzeni płynną gutaperką wraz ze specjalną pastą, która pełni rolę uszczelniacza przy wierzchołku korzenia.

A teraz kilka słów o mikroskopie. Niewątpliwie liderem rynku w tej dziedzinie jest firma Leica, a model M320 z technologią LED jest obecnie najbardziej zaawansowanym technologicznie urządzeniem dostępnym na rynku. Takim mikroskopem posługują się endodonci w naszej Klinice. Model łączy w sobie doskonale znaną i cenioną optykę z nowatorskimi rozwiązaniami takimi, jak oświetlenie LED oraz obraz highdefinition. Jego apochromatyczna optyka i największa na rynku średnica obiektywu – 60 mm, pozwala lekarzom na przeprowadzenie leczenia w dużym polu widzenia, z zachowaniem naturalnej głębi, niesamowitej jasności, doskonałej jakości i ostrości obrazu.

Dzięki wbudowanemu torowi wizyjnemu, również Pacjent może zobaczyć na ekranie monitora, jakie niespodzianki kryje jego ząb. Przykładowe zdjęcia ilustrują ciekawe przypadki, np. 3 kanały w korzeniu mezjalnym zęba 36 (zdj. 1) albo 5 kanałów w zębie 16 oraz jak wygląda gutaperka (kolor różowy), którą wypełnia się na gorąco kanały (zdj. 2).

Leica Picture     Leica Picture

 zdj. 1                                                                                    zdj. 2

Rokowania zębów leczonych pod mikroskopem są bardzo dobre. Zęby takie mogą służyć pacjentom przez długie lata. Statystyki podają, że całkowite wyleczenie zębów sięga:
– bez zmian okołowierzchołkowych – 95%,
– ze zmianami okołowierzchołkowymi w leczeniu pierwotnym – 85%,
– ze zmianami okołowierzchołkowymi przy powtórnym leczeniu (reendo) – 80%.

Należy wiedzieć, że leczenie kanałowe jest próbą ratowania zęba przed usunięciem i czasem, pomimo zastosowania najlepszych metod, nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Jednak większość pacjentów, będących po konsultacjach u leczących tradycyjnymi metodami, jest pozytywnie zaskoczona tym, że pod mikroskopem można wyleczyć nawet na pozór beznadziejne przypadek.

Biały uśmiech – czy każdy może go mieć?

Piękny biały uśmiech jest naszą najlepszą wizytówką, jednak dla wielu osób pozostaje ciągle w sferze marzeń. Jak to jest z kolorem naszych zębów, na co mamy wpływ, co powinniśmy robić, a na co uważać, gdzie i jak możemy bezpiecznie wybielić zęby? Oto kilka wskazówek i podpowiedzi.

Nie mamy wpływu na naturalny kolor zębów, jakim obdarzyła nas matka natura. Jest on składową barwy szkliwa – najtwardszej tkanki organizmu – i położonej pod nim zębiny. Warto też wiedzieć, że prawidłowe zęby stałe nie mają barwy białej, są bardziej lub mniej żółte, a u niektórych wręcz lekko brązowe. Im bardziej żółte, tym więcej mają w swoim składzie wapnia.

Close-up of Mixed-Breed monkey between Chimpanzee and Bonobo smiling, 8 years old Fotolia_57650653_M_mały

Zęby nie są jednolite: okolice powierzchni siecznej są jaśniejsze, niż okolice szyjki, kły są zwykle ciemniejsze niż sąsiednie zęby, a zęby łuku dolnego są jaśniejsze niż odpowiadające im zęby łuku górnego.

Ponadto zęby z wiekiem ciemnieją w sposób naturalny, na skutek gromadzenia się w szkliwie różnych barwników, pochodzących głównie z jedzenia, picia oraz stosowania używek: kawy, herbaty, tytoniu, czerwonego wina. Przyczyn powstawania przebarwień jest znacznie więcej. Do ogólnoustrojowych zaliczamy np.: zaburzenia hormonalne czy stosowanie antybiotyków (tetracylklin) w dzieciństwie. Wpływ też mają czynniki o działaniu miejscowym: wypełnienia amalgamatowe, starcia i urazy zębów. Zęby martwe i po leczeniu kanałowym też zmieniają barwę na szarą.

Skupmy się jednak na rzeczach od nas zależnych. Stosując odpowiednią dietę i codzienną pielęgnację, pamiętając o systematycznych wizytach w gabinecie stomatologa i higienistki, możemy zapewnić sobie zdrowy i biały uśmiech.

A więc po kolei:

  • Dieta bogata w wapń.
  • Ograniczanie spożycia napojów typu: mocna czarna herbata i kawa, stężone soki o wyrazistej ciemnej barwie (np. sok z buraków, sok z czarnej porzeczki), czerwone wino. Po ich spożyciu należy przepłukać usta wodą, a najlepiej umyć zęby.
  • Ograniczenie lub całkowite zerwanie z nałogiem palenia papierosów – ważne nie tylko ze względu na białe zęby : )
  • Codzienna dbałość o higienę jamy ustnej, używanie nitki dentystycznej, dobrej pasty i szczoteczki oraz płynu do płukania.

Obowiązkowe wizyty kontrolne u stomatologa.
Regularne wizyty higienizacyjne (średnio raz na pół roku). Profe-sjonalny zabieg złożony ze skalingu, piaskowania i fluoryzacji zapewnia dokładne usunięcie osadu i płytki nazębnej. Efekt: świeżość i doskonała czystość oraz zdecydowanie jaśniejsze zęby.

Jeśli pomimo tych wszystkich zabiegów kolor naszych zębów nadal nam nie odpowiada możemy skorzystać z wybielania. Jest wiele metod, począwszy od specjalnych past do zębów, pasków, nakładek z żelem tzw. „wybielanie nocne”, po profesjonalny zabieg wybielania lampą przeprowadzony w gabinecie higienistki.